شیخ علی خان زنگنه و فرزندش حسینعلی خان زنگنه
از زندگى اين پسر و پدر، اطلاعات گستردهاى در دست نيست،
تنها به جهت اينكه شيخ على خان زنگنه مدت بيست سال وزير اعظم شاه سليمان
صفوى بوده و حسينعلى خان نيز در بعضى از مناصب دولتى حضور داشتهاست،
گوشهاى از حالات و فضايل آنها در كتابهاى تاريخ و در بعضى از تراجم
آمدهاست/
از منابع موجود بدست مىآيدكه شيخ على خان زنگنه از
قبيلهاى به همين نام بوده است. اين قبيله به جهت همبستگى و گستردگى و
اتحادش، مورد توجه شاهان صفوى قرار گرفته و بزرگان اين طايفه به مناصب
دولتى انتخاب مىشدهاند. پدر شيخ على خان <آلوبالوبيگ» در دربار شاه
صفى صفوى، منصب ميرآخورى داشته و نيز دو برادر ديگر شيخ على خان، به
نامهاى نجفعلى خان و شاهرخ خان هركدام به نوبه خود منصب هايى را در دربار
پادشاهان صفوى داشتهاند/
شيخ على خان زنگنه و فرزندش حسينعلى خان، علاوه بر سياست و توانايى در اداره امور مملكت، داراى علم و دانش دينى نيز بودهاند/
توانايى و فضل شيخ على خان در امور مملكتى و مدت حضور
طولانى او در منصب وزارت اعظمى (1079-1101) زمينه بسيار مناسبى را براى او
فراهم آورد تا بتواند خدمات بزرگى را به جامعه عرضه كند. او توانست با به
كار بستن برخى از دستورات دينى در اداره مملكت، رايحهاى از عطر حكومت
اسلامى را در جامعه بپراكند و طعم شيرين خدمت توأم با عدالت را به رعايا
بچشاند. آنچه در <تاريخ منتظم ناصرى» (ج2،ص 980) آمده در شناساندن يك
بعد از شخصيت او مؤثراست:
سنه 1079 هجرى. در ماه ذيحجه اين سال شيخ على خان زنگنه
به وزارت اعظم شاه سليمان منصوب گرديد و اعتمادالدوله لقب يافت و سالهاى
دراز طورى وزارت كرد كه پادشاه و رعيّت همه خشنود بودند و مملكت نظمى به
كمال داشت. و مكارم اخلاق شيخ على خان و بلندى همچت او معروف است. و از
صفات او اينكه در تعظيم و تكريم علما و ارباب فضل مبالغتى وافر نمود و شبها
در لباس مبدل در محلات گردش مىكرد و از اوصاع مملكت خبردار مىگرديد و به
فقرا و ضعفا و طلاب علوم و ايتام، بذل و بخشش مىكرد.
او توانست علاوه بر خدمات شهرسازى و ايجاد بناهاى
اسلامى و عمران راهها و فراهم آوردن خدمات رفاهى ديگر، در راه گسترش فرهنگى
اسلامى و كمك به عالمان دينى، گامهاى بلند و مؤثرى بردارد. او چون خود از
علماى دين بود، هم مسايل و مشكلات فكرى - اجتماعى مردم را خوب تشخيص
مىداد و هم عالمان دين را مىشناخت، لذا براى حل مسايل دينى - اجتماعى
مردم به عالمان دينى مجال مناسب مىداد تا به آنها بپردازند و زمينه بحث
علما را در جهت حل بعض مسايل اختلافى فراهم مىآورد، همو بود كه توانست در
مدت وزارت خود با جمعآورى عده زيادى از علما <مؤتمر صلاْالجمعْ» را
براى اولين بار براه اندازد .
برگرفته از : وبلاگ زنگنه