ناسپاس

ما نا سپاس بوديم

كه زير هجوم فتنه، تخم كين كاشتبيم

و فرياد بر اورديم كه

زندگي هنوز ،

جايي را براي شادي فرش كرده است

اما دريغ كه ما سالهاست

فرش زير پايمان را به سمساري فروخته ايم

و هنوزكه هنوز است كودكي ام به تار و پود

ان فرش بسته 

 و شاديم را به قايم باشك هاي موشي

كه سالهاست خبري

از ان نيست قسم كه

ما ناسپاس بوديم

  اگرباور نداري ...؟

به شبهاي سرگردان پاييز

به فصل گرد افشاني گلها قسم كه ما

ناسپاس بوديم                                                                                        شعر؛

                                                                                   وحيد يوسفي هزاروند